Sanki Yarın Nisan

Onur Caymaz Doğan Kitap

Bu hafta Türk Tabipleri Birliği tarafından verilen Behçet Aysan Şiir Ödülü’nü Bak Hálá Çok Güzelsin adlı kitabıyla kazanan Onur Caymaz’ın hikaye kitabı Sanki Yarın Nisan. Aslında iki kısa roman da diyebiliriz buna. Birbirini takip eden hikayelerden oluşuyor çünkü kitap. Öyle kör parmağım gözüne mutlulukların, trendy yaşamların yazarı değil Caymaz. Gündelik yaşamın kıyısında köşesinde kalmış, kendi kabuğuna çekilmiş, kırılgan, hüzünlü kahramanları anlatıyor genelde. Ruhlarının tenhalıklarını paylaşmayı beceremeyenlerin, başkalarına o kapıları zor açanların dünyasına sokuyor okurunu. Bu işin anahtarı da tabii ki kelimeleri. Şiiri gibi hüzünlü bir atmosferi var hikayelerinin de. Yarım kalmış aşkların kırgın aşıkları mutlaka daha çok sevecektir bu kitabı.

Kültürün Özelleştirilmesi

Chin-tao Wu Çev. Esin Soğancılar İletişim Yayınları

İktidar-sanat ilişkisini şirketler bazında inceleyen bir çalışma bu. Sermayenin yatırım ve yardım yapması sanatın özgürlüğüne, özerkliğine bir halel getirir mi? Bu durum sanatın doğasına aykırı mıdır? Araştırmacının Avrupa ve Amerika çıkışlı örnekleri, globalleşme de gözönüne alındığında evet olarak çıkıyor ortaya. Örneğin Londra’daki ünlü Tate Modern, Cezanne sergisine sponsor olan Ernst&Young şirketinin kırk resepsiyonuna ev sahipliği yapmış. Yazar böyle bir müzenin esnaf zihniyetiyle yönetilemeyeceğini söylüyor. Sistemin nasıl bu hale geldiğini işte böyle örneklerle açıklayan Chin-tao Wu (acaba Çin tavuu şeklinde mi okunuyor), peki bu kurumlar nasıl ayakta kalacak sorusuna temenniden başka bir cevap vermiyor ne yazık ki? Türkiye’de özel sektörün yeni yeni müze kurmaya başlamasını, sponsorluk yapmasını sanata müdahale mi olarak kabul etmeli acaba? Alın size yeni bir tartışma konusu işte?