|
ÇEVRECİLERİ genelde ‘Vatan haini’ saydılar.
‘Patates tarlasında otomobil üretmeye’ başladıklarında, tarım alanlarını korumak isteyenler ‘Vatana ihanet’ etmişlerdi.
Marmara’nın en yeşil adasındaki kavakları kesip otomobil fabrikası kurduklarında da... Sanki boş alan yokmuş gibi İstanbul’un ormanlarını açıp üniversiteler kurduklarında ise çevrecilerin suçu aynıydı:
Vatan hainliği...
Üç-beş Batılı zengin gelip golf oynasın diye Sorgun Ormanı’nın kesilmesine, siyanürle altın aranmasına, nükler santrallara, kıyıların bozulmasına, koylardaki yapılaşmaya, kısacası doğanın ve çevrenin katledilmesine karşı çıkan herkes vatan haini, terörist, o kafa ve memleket düşmanı sayıldı.
*
Yağmacı patronlar ile devletin adamları el ele verip bu hainlere karşı gerekeni yaptılar.
Çevreciler, terörist muamelesi gördüler.
Dövüldüler...
Tartaklandılar...
Ne zaman çevrecilerin bir tepkisini görsem, bileklerinde kelepçeler var. Ya yerlerde sürükleniyorlar, ya karakoldalar.
Çünkü ‘Vatan haini’ sayıldılar.
*
Şimdi bu noktadayız.
Hiçbir getirisi ya da çıkarı olmadığı halde, patates tarlasından, çam ağaçlarından, denizden, nehirden, gölden, taştan, topraktan, havadan yana olanlar ‘vatan haini’dir.
Ama ormanı açıp para kazanan, ağacı kesip servet yapan, koyları-kıyıları ranta çeviren, derenin kumunu satan, doğanın yeşilini-mavisini çalan, yaşama-insanlığa-çocuklara ihanet edenler değil...
*
Neyse ki doğa, yüceliğini burada da kanıtlar.
Bu kez tıpkı bir yargıç gibi kimin insanlığa ihanet ettiğini bize gösterir.
Bakın göreceksiniz.
Diyelim ki bir santralın küllerini rüzgárıyla getirip başımıza yağdıran doğa, aslında bir ihaneti açıklar.
Ölü balıklar, nehirdeki ihaneti söyler.
Tahılı ithal edecek kadar verimsizleşen tarlalar, balık çiftliklerinden dolayı pis koku saçan koylar, ormanı açılıp ağaçları kesildiği için çıldıran ırmak...
Pisliği plaja taşıyan deniz...
Doğa bir yargıç gibi asıl ihaneti gösterir bize. |
