|
İnternet benim için artık elektrik, otomobil, buzdolabı, telefon kadar vazgeçilmez bir araç konumuna gelmişte, meğer haberim yokmuş. Bunun da farkına, geçtiğimiz hafta sonu FIA’nın organize ettiği World Touring Car Chamionship (WTCC) yarışlarının Oschersleben etabını izlemek için gittiğim, Almanya’da varabildim.
Nasıl kesildiğinde elektriğin, çalışmadığında aracın, arızalandığında buzdolabının kıymetini anlarız, bende tam gerektiği an bağlanamayınca İnternet’in benim hayatımda ne kadar önemli bir yer tuttuğunu anladım. Bu nedenle de, sıcağı sıcağına başımdan geçen bir olayı sizinle paylaşmak istedim.
Yurt dışına açık olan Turkcell hattımın, her hangi bir borcu olmadığı halde yurt dışına kapatıldığını, Berlin Havalimanı’na indikten, telefonumu açtıktan sonra öğrenebildim. Uçaktan iner, inmez mesajları kontrol edip, görüşmelerimi yapabilmek için hemen telefona sarıldım. Ancak, telefonda çevir sesi yerine, "acil çağrı" uyarısıyla yetinmek zorunda kaldım.
Turkcell’in bu tatsız sürprizi yetmezmiş gibi, bir de Magdeburg’taki otelde, İnternet bağlantısının olmadığı müjdesini aldım. Tam, "Türkiye’nin dışında da İnternet bağlantısı olmayan oteller varmış" diye kendi kendime düşünürken, bir anda Turkcell’in hattımı haber vermeden yurt dışına kapattığı aklıma geldi. Hattın kapalı olması, İnternet’e GPRS’le bağlanma imkanını da ortadan kaldırmıştı. Telefonla görüşemediğime mi, gelen mesajları kontrol edemediğime mi, yoksa yazımı gönderemeyeceğime mi yanayım? Bilemedim.
Allah’tan WTCC yarışların gerçekleştirildiği Oschersleben pistinin basın odası imdadıma yetişti. Telefon, faks, İnternet, hepsi karşımda duruyordu. Beynimin içinde elektrikler yeniden yandı ve ben telefonun yanı sıra, İnternet’in de ne kadar vazgeçilmez bir araç olduğunu bir kez daha anladım.
Ancak, bunu anlamam için GSM operatörü şirketlerinin sorumsuzca davranması mı gerekiyor? Bir mesaj atıp, hattın kapatılacağı uyarısında bulunmak, bu kadar zor mu? |
