GASOLINA!

(EMI)

GEZEGENİMİZ, dönem dönem müzikal manada saldırılar yaşamaya alışıktır. 1980’lerdeki Bad Boys Blue-CC Catch-Sandra zulmünü hatırlayınız. Veya Lambada’yı veya ne bileyim işte herhangi bir Fransızca rap şarkısını düşünün, ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınız. Bu sene de Reggaeton diye bir fenalıkla tanıştık. ‘Gasolina’ denen şarkıyı duyduğum anda sinirim bozuluyor. Yazla birlikte geçer gider diye düşündüğüm ‘Reggaeton’ korkarım bir süre daha tehdit oluşturacak. Papi Rankins (Yani insanların isimleriyle dalga geçilmesi çok aptalca birşeydir ama Papi arkadaşın adı, sadece dikkat çekmek istedim) meğer yalnız değilmiş. Daddy Yankee, Cheka, Vico C, Benny G (Bunun Kenny G’si de az bela değildir hani) gibi bir takım Reggaeton insanlarının yaptıkları şarkılar, Gasolina! Adlı bir albümde toplanmış. Beterinden korkarım diyeceğim ama bundan beter ne olabilir. Ajdar’dan Türkçe bir Reggaeton (Nane’yi bu tarzda da söyleyebilir engin yetenekleriyle) herhalde bünyeyi epeyce yorar... Her aklına geleni yazmamalı insan aslında. Ya bunu okuyup patlatırsa Nane’yi kafamıza kafamıza. Endişeliyim...

MOTOWN UNMIXED

(DMC UNIVERSAL)

POPÜLER müzikle alakalı bir insanın Motown’u duymamış olması pek mümkün değil. 1960’ların sonu ve 1970’lerin başında mükemmel isimlerle mükemmel albümler çıkaran bu güzide plak şirketi ‘Motown Sound’ diye bir kavram oluşmasını bile sağlamıştı. Jackson 5, Marvin Gaye, The Temptations, Edwin Starr, Smokey Robinson & The Miracles, Rare Earth, Gladys Knight & The Pips gibi isimlerin söylediği 14 şarkılık bu albüm, ‘Her eve lazım’ denen türden. Hatta durumu abartarak şöyle bir şey de söyleyebilirim. ‘Tost makinesi mi, bir Motown albümü?’ gibi ziyadesiyle saçma bir soru yöneltilse, bir an düşünmeden ‘Motown albümünü ver, tostu ben Bambi’den söylüyorum zaten’ diyebilirim. Sadece Eddie Kendricks’ten ‘Keep On Truckin’’i dinlemek için bile edinmek gerekir. Albümün adının ‘Motown Unmixed’ olmasının sebebi, bir de ‘Motown Remixed’ albümü olması. Aynı şarkıların remiksleri varmış. Dinlemedim ama benim oyum orijinale, yani bu albüme olur.

JAMIROQUAI

Dynamite (SONY BMG)

JAY Kay, sevdiğimiz bir ağbidir. ‘Virtual Insanity’den ‘Space Cowboy’a kadar sepetle güzel şarkı yapmış, 1990’ların ikinci yarısını şahane geçirmemizi sağlamış isimlerden biridir. Dört yıldır albüm yapmıyordu. Bu arada büyük ihtimalle büyük takıntısı olan otomobillerle filan ilgilenmiştir. ‘Dynamite’ bugüne kadar yaptığı en iyi albüm değil. Ama bu ‘Dynamite’ın kötü bir albüm olduğu manasına gelmiyor. 11 şarkı arasında gayet başarılı olanlar da var. Albümün kapak notlarında neredeyse bana bile teşekkür edip sevgilerini yollamış. Listesi öyle uzun. Ama en sonunda ‘Dünyamızı karıştırmaya devam eden George W. Bush’a teşekkür etmiyorum’ diye bir not koymuş. Çocukça belki ama sevimli. Fakat aynı şeyi Bush’a karşı yazdığı ‘World He Wants’ için söyleyemeyeceğim. Jamiroquai’den böyle berbat bir şarkı beklemezdim doğrusu. Yine de ‘Feels Just Like It Should’ gibi ‘Hot Tequila Brown’ gibi şık şeyler de mevcut...