Yazar Erkut, kahramanını şöyle anlatıyor: "Silah kullanıyor ama bu avantajlarını çok zorunlu olmadıkça ortaya çıkarmıyor. Agnes Hatice, ortalama zekası ile suçluları bulmaya, sonuca gitmeye çalışıyor ve en önemlisi de okuyucuyla ilişkisi samimi...”

Erkut, daha önce okuduğumuz pek çok polisiye romanda olduğu gibi, okuyucuyu kitap boyunca dışarıda tutarak, kahramanına her şeyi kafasında çözdürüp, sonunda detaylarıyla anlatmak gibi bir yola başvurmuyor.

Agnes’in katilleri bulmaya çalışırken aklından geçirdikleri, kullandığı yöntemleri hiç saklamadan anlatıp, okuyucunun katile Agnes’le beraber adım adım yaklaşmasını sağlamayı tercih ediyor yazar. 

Birinci kitap olan Agnes Hatice Kemahlıoğlu’nun Aşkı’ndaki çift kişilikli seri katilin düşünceleri, yaşadıkları, çocukluğuna ait problemleri kendi ağzından anlatılıyor. Ustalıkla yazılmış bu bölümler, okuyucuyu hastalıklı bir ruhun derinliklerine indiriyor.

8 Yalnız Kadın’da ise kırklı yaşlardaki sekiz kadının problemleri, aşkları, ihtirasları, kinleri romanın belkemiğini oluşturuyor.

Ve bir de zehir! Zehirin her türlüsü bu kadınların arasında dolaşıyor.Yazar, bu kadınların psikolojilerinin derinliklerine inmeye başladığında, empati yeteneği oldukça gelişmiş, insanları iyi algılayan bir yazarla karşı karşıya olduğumuzu bir kez daha fark ediyoruz. Ayrıca yer yer rastlanan ‘feminist’ küçük dokunduruşlar medeni her insanın hoşlanacağı türden.

Kitaplar Erko Yayınları tarafından yayınlandı.