New York Times yorumcularının, “yazmayı değersizleştiren” etkinlik olarak nitelediği projenin yaratıcılarından Morgan Meis, projenin dikkat çekmeyi amaçlayan bir boyutu olduğunu kabul etti.
Televizyonlarda yayınlanan “gerçek zamanlı şovları” taklit ettiği suçlamasına karşılık Meis, bunun yazma eylemini performansa çeviren ciddi bir proje olduğunu, proje sonunda nitelikli romanlar üretileceğini söyledi.
Meis, “Eğer bu bir (reality şov) olsaydı, yazarlara kavga etmeleri, tartışmaları ve birbirleriyle sevişmeleri için baskı yapmamız gerekirdi” dedi.
Galeride, yazarların yaşayacağı ve yazacağı 3 küçük stüdyo ev oluşturulduğu, yazarların galerinin dışına çıkmayacağı, ancak hergün 90 dakika evlerinden çıkarak “ortalıkta gezme” hakları olduğu belirtildi.
İzleyiciler önünde roman yazmayı kabul eden Grant Bailie, bu deneyimin kendisi için zor olmayacağını, işinin ve aile yaşamının zorunluluklarından uzakta, günde 10 sayfa yazmayı umduğunu söyledi.
İnternette yayımlanan ilana başvuran ve basılmış kitapları olan 200 yazar arasından seçilen ikinci yazar Ranbir Sidhu, bu ortamda ”şaşırtıcı biçimde kolayca” romanını yazmaya başladığını kaydetti.
Kadın yazar Laurie Stone ise, mahremiyet yoksunluğu yüzünden biraz sıkıntılı olduğunu söylese de, romanını bu ortamda da yazabileceğini belirtti.
Dört hafta sürecek proje kapsamında, yazarların yazdığı bölümlerin cumartesi günleri izleyicilere okunacağı, galerinin haftanın 5 günü ziyaretçilere açık olacağı kaydedildi.
