|
Annelerinize, henüz vakit varken, ‘Seni seviyorum’ demeyi ve hak ettikleri zamanı ayırmayı ihmal etmeyin. Hiçbir şey onlardan daha önemli değil.
Onlara ilgi gösterin, ziyaretlerine gidin çünkü her şey ertelenebilir ama bunu erteleyebileceğiniz ‘bir başka zaman’ belki de bir daha asla olmayacak. İçinizde ‘Annemize onu sevdiğimizi söylememize gerek yok, o zaten bunu bilir’ diye düşünenler olabilir. Onlar belli ki henüz anne olmamışlar! Siz siz olun, anneniz hayattayken, sizi duyabiliyor ve anlayabiliyorken, henüz ona sıkı sıkı sarılabiliyorken, bunun kıymetini bilin ve annenize yalnız bugün değil, sık sık onu ne kadar sevdiğinizi tekrarlamayı unutmayın. O artık yanınızda değilse, yine de tüm sevginizi bir öpücüğe sığdırıp, ona doğru gönderin. Mutlaka hissedecektir!
Uzaktaki anneme hediye
Anneme verebileceğim en mükemmel hediye bu yazı olmaz mı, Güzin Abla? Anneler Günü münasebeti ile aşağıdaki satırları yazmak ihtiyacı hissettim. Uygun görür, yayınlarsanız çok iyi olur diye düşündüm.
Esasında ben de anneyim, ama ya benim annem! Acaba benim annem kadar fedakár, cefakár, sabırlı, hoşgörülü, affedici, hataları hemen unutan veya yüze vurmayan, elini çocuklarına hiç kaldırmamış; her ihtiyaç duyulduğu zaman bir uzay meleği gibi ışınlanıp geliveren, sevgi bankasında kredi kartı kabul edilmeyip, hep nakit ve peşin veren, yüzü hiç asılmayan, hasta olduğu bile anlaşılmayan, parası hiç bitmeyen, daima çözüm bulan, hep dinleyen ve daha uzayıp gidecek birçok kaliteye sahip bir anne olabildim mi?
Biricik kızıma da sorarsanız ben de çok iyi bir anneyim; ama anneannemin yeri başka, der. Bu sebepten, şu anda canım annemden binlerce kilometre uzakta olduğum ve bu Anneler Günü’nde de telefon ve uluslararası çiçek servisi vasıtası ile çiçek göndermekten başka bir şey yapamayacağım için düşündüm; sizin aracılığınızla köşenizin tiryakisi olan anneme bu yazıyla en mükemmel hediyeyi vermiş olmaz mıyım?
Biz anneler ne kutsal bir görev üstlenmişiz! Ne olur annelerimizi üzmeyelim. Hayat çok kısa. Bir bakıyorsunuz geride, duvarda asılı bir resim kalmış veya eski bir kasette size söylediği ninniler ve şimdiki teknoloji ile kameralara alınmış yaşamlar. Ben de kameralardan annemi seyredip, hasret gideriyorum ve ona kavuşacağım izin günlerini iple çekiyorum.
Anneciğim senin günün ve tüm annelerin günü kutlu olsun. Seni öpüyor, kokluyorum. Celine Secim Cotton
Ölüm sana yakışmadı anne
Can anneme! Gittin, bizler sadece donduk kaldık. Öylesine acıdı ki içim, tutup koparsalardı kolumu, bacağımı bu kadar acı duymazdım.
Gittin... Yanında olsaydım tutardım ellerinden, belki koparırdım ölümün pençesinden. Bir yıkım oldu gidişin, bizi bıraktığında çöküp kaldı bedenimiz, olduğumuz yerde. Neden gittin? Neden birlikte yaşayacağımız güzel günleri toprağa gömdün annem? Bütün bunlarda bir acımasızlık yok mu anne? Ah nasıl özlemişim seni nasıl. Doğum gibi ölmek de bir gerçekse, neden ölümü zor kabulleniyoruz anne?
Mükemmel, verici bir anne olduğunu herkes biliyor, bunu yazmama gerek var mı ki? Yaşaman bana garip bir hafiflik, doyulmaz bir mutluluk veriyordu. Tattığım bu duygu belki de mutluluk değil, var olduğunu bilmenin huzuruydu. Ben sana çocukluğumdan itibaren vurgundum. Anamdın, babamdın, her şeyimdin. Ama seni kaybetmeyi hiç düşünmemiştim. Senin yokluğunu nasıl aşacağımı hálá bilemiyorum anne. Sesimi duyabilseydin keşke, yalvarışlarımı, seni çağırdığımı.
Çok özledim; sensiz günleri ağlayarak, içim yanarak sürüklüyorum ister istemez. Bu duygularımı hissetseydin, beni duysaydın, dayanabilir miydin bu yaşadığım acıya? Dünya batsa, gök yere de inse ‘’Benim anam gelir’’ diye kendimi avutuyorum. İnsanın kendini kandırması ne zor bir olaymış.
Seni özledim, sesini özledim. İnsan ağlarken gözünün içi kalbi gibi acır mı? Acırmış annem, her şeyi öğrettiğin gibi bunu da sen bana öğrettin. Çiçekleri sulamayı, doya doya su içmeyi ne kadar çok severdin. Gözyaşlarım akıyorsa üzülmüyorum, annem suyu severdi diye avutuyorum kendimi. Acılar kişiseldir, özeldir, bunu yaşayan bilir. Sevmek dokunmaktır, kucaklaşmaktır. Ben artık dokunamıyorum sana, kucaklayamıyorum seni.
Bu Anneler Günü’nde, anacığım, ne kadar isterdim seni kucaklamayı. Ellerini öpemedim ama toprağını öpeceğim anne. Ben de senden hediyemi istiyorum: Anneler Günü’nde rüyama gir, bekliyorum.
Anneler günün kutlu olsun. Mekánın cennet, hakkımız helal olsun.
Eda, Selçuk, Seda, Evren, Pırıl, Emrah |
