|
DÜNKÜ yazımda ‘cipi olanların çok vergi vermelerinin iyi olacağını’ yazmıştım, cip sahipleri kızdılar ve bana olmadık laflar sayan e-mailler gönderdiler.
Kimisi niye kıskandığımı sordu, kimisi vergi vermediğim için böyle düşündüğümü öne sürdü.
Oysa benim de cipim var.
Kendimi de koymuştum oraya.
*
Benim kafama takılan ise işin ‘bu kadar arazi aracı varken, kimsenin doğayı niye sevmediği’ yanı...
Doğayı sevmek, bir manzara görünce durup bakmak değildir.
Ya da, bir ağacın altını bulup mangal yakmak, doğayı sevdiğiniz anlamına gelmez.
Doğa sevgisi yüreğinizde varsa...
Onu öldürüyorlar.
Sahip çıkmalısınız.
*
Bizler doğanın birer parçasıyız.
Kıyıda deniz olun; üzerinize atılan çöplere, bedeninize bağlanan pis borulara isyan etmelisiniz.
Orman olun; alevler gökyüzüne yükseldiğinde, dallar kavrulduğunda, yapraklar tutuştuğunda siz de yanmalısınız.
Sazlık olun...
Köylüler oraklarla yaklaştığında, DSİ suyunuzu kuruttuğunda, yağmacılar sizi ateşe verdiğinde ve üzerinize birer hançer gibi beton binaları çaktıklarında, sesiniz çıkmalı...
Irmak olun...
Fabrikaların atık boyaları sizi boyadığında canınız sıkılmalı...
Bir karaca olun, geyik olun...
Kuş olun...
Sizi vurduklarında ağlamalısınız...
*
O zaman göreceksiniz ciplere ihtiyacınız yok.
Doğa sevgisinin inanılmaz gücü sizi aşılmaz-ulaşılmaz nerelere götürecektir, bilemezsiniz.
Cipsiz Alaska’ya dahi gidip fok olun...
Bugünlerde kesilecek olan Sorgun ormanlarında ağaç olmalısınız... Balıkçılar vuruyorlar, Marmara’da yunus olmalısınız...
Doğayı seviyorsanız...
Gidin ona...
Durmamalısınız... |
