BÜ/UNDP tarafından Türkiye için hazırlanan insani gelişme raporu bu yıl, "Bilişim ve İletişim Teknolojileri Türkiye’de insani gelişmeyi nasıl hızlandırabilir?" konusunu ele aldı. Hükümet tarafından söz konusu alanın, kalkınmada öncelikli olarak değerlendirildiğine işaret edilen raporda, Türkiye’nin AB ile bütünleşme sürecine destek sağlayacak en önemli aracın, iletişim ve bilişim olduğu vurgulandı. Ancak rapor, tüm bu önemine rağmen, Türkiye’nin söz konusu alanda geçen yılki ilerlemeye rağmen alt sıralardan kurtulamadığını gösterdi.

"GELİŞME PERFORMANSI İSTİKRARSIZ"

Raporda, Türkiye’nin  belirli alanlarda gelişmeler sağlamasına rağmen, bir bütün olarak ele alındığında, insani gelişme performansı açısından istikrarsız olduğu vurgulandı. Başta bölgeler ve cinsiyetler arasında olmak üzere Türkiye’de kronikleşmiş bir sosyal dengesizlik söz konusu olduğu ifade edilen raporda, bilişim ve iletişim teknolojileri (BİT) sayesinde bu dengesizliğin giderilebileceği ifade edildi.

Raporda, Türkiye’nin BİT alanında çalışma yapılabilmesi için gerekli fiziki ve insani sermayeye sahip olduğu, bitkisel hastalık teşhisinden hava tahmin raporlarına kadar çeşitli alanlarda bilgi kaynaklarına ucuz ulaşım olanağı sağlayabielceği, doğal afet uyarıları yaparak tarımsal üretimin artmasına katkıda bulunulabileceği ifade edildi.

Rapora göre Türkiye’de, bir yandan halkın bütününü kucaklayan bir enformasyon toplumu oluşturma yolunda önemli atılımlar gerçekleştirilirken, öte yandan yüksek ve düşük gelir gruplarıyla bölgeler arasındaki büyük uçurumlar varlığını koruyor.

"Türkiye daha fazla zaman kaybetmeden ülkeyi dijital çağa taşıyacak politikalar oluşturup uygulamalıdır" denilen raporda, bu uçurumun ortadan kaldırılması ve demokratik yönetişim, yoksullukla mücadele ve eğitimin  desteklenmesi için çözüm yolları önerildi.

BİT’in demokratik yönetim (e-devlet), yoksullukla mücadele ve eğitim gibi alanlarda da kullanılabileceğinin örneklendiği raporda, BİT bağlantılı politikalar için bir dizi öneri getirilerek, çakışan sorumluluklar, bireysel ihtiyaçlar ve özel sektörle çıkar çatışmasına açık alanların belirlenebilmesi amacıyla, politika yapıcılar ile öteki ilgili taraflar arasındaki eşgüdümün önemine dikkat çekildi.