Didem Çoksayar

Ben denedim çarpılmadım

Prius benim ilk elektrikli otomobil tecrübem. Çok heyecanlıyım. Çarpılmam inşallah. Çarpılmam di mi? Dokunduğu herşeyi çarpıp topraklama yapan bir bünyeye sahip olduğum için endişe ediyorum işte. Yoksa ben de biliyorum öyle saçma şey olur mu? O zaman onu yılın otomobili seçmezlerdi Avrupa’da. Hem zaten Prius da yüzde yüz elektrikli değil ki. O bir melez. Benzinle de çalışıyor. Ama öyle kafasına göre benzinle ya da elektrikle takılmıyor. Siz de kafanıza göre takılmıyorsunuz elbet. Düşük süratlerde yani trafiğin yoğun olduğu bol dur kalklı yolculuklarda bizim ki elektrik moduna geçiyor. Doktor Jekyll. Yol açıldı mı? Gazla yürü. İşte o zaman Mister Hide. İki kişilikli. İkizler burcu bence... Az yakıt tüketimi, sıkı performans ama ikisinin de birbirinden haberi yok. Sessizliğini de eklemem lazım. Motor çalışıyor mu çalışmıyor mu anlamak için kaputun üzerine bardak koyup kulak dayamak lazım. Ufuk Sandık orta konsoldaki eğlenceli ekranın dikkat dağıtıcı olduğunu yazmış. Bana göre büyük şenlik: ‘Aaaaa bak bak bak! İyice yavaşladım nasıl hemen elektrik motoruna geçiyor. Akıllı bu araba valla! Dur bak gaza basınca benzine geçiyor hiç vakit kaybetmeden. Hınzır bu Japonlar!’, ‘Gördün mü, nasıl şarj oluyor. Bataryayı anında canlı izliyorsun bu arabada.’ Muhtemelen o hızlı giderken de ekrana bakıyor. Ama sıkışık trafikte can sıkıntısını alıyor. Rahat koltuğunda oturmuş gayet ergonomik bir pozisyonda aracını sürüyorken, tek dert sıkışık trafik değil mi? Bu ekran televizyondan daha keyifli.