Bilkent Üniversitesi’nden Prof. Dr. Erinç Yeldan ve Washington’daki Economic and Policy Research Center Eş Direktörü Mark Weisbrot imzalarını taşıyan makalede yabancı paranın süratle Türkiye’ye yöneldiği, bunun da biçok yatırımcı ve analistinin ülkenin ekonomik politika ve reformları övmesine yol açan bir büyümeye katkıda bulunduğu belirtildi.

Ancak Türkiye’deki durumun 1990 yıllarının başındaki Arjantin’e benzediği vurgulanan yazıda paralleliklerin şasırtıcı olduğu savunuldu. Latin Amerika’nın tarihinin en büyük çöküşlerinin birini yaşayan Arjantin’de de kriz öncesi büyümeyi yabancı sermaye girişlerinin kamçıladığı, para biriminin aşırı biçimde değerlendiği, bunun sonucunda da ülkenin imalat sanayiinin temelinin yıkıldığı anımsatıldı.

Yazıda "Yabancı para girişi kuruduğunda ülke ciddi bir ekonomik düşüşe çok kırılgan hale geliyor" ifadesi kullandıldı.

Herhangi bir dış gelişmenin sermayenin Türkiye’den kaçmasına neden olabileceği belirtilerek bir örnek olarak ABD ve dünya faiz oranlarında olası bir yükseliş gösterildi. Yazıda şöyle denildi: "Ülkenin yüzde 70 düzeyindeki kamu borcu sürdürülülemez. Bunu sürdürebilmek için IMF, hükümeti yüzde 6.5 oranında bir faiz dışı fazlayı verdirtiyor. Bu oran, Arjantin’deki yüzde 3 ve Brezilya’daki yüzde 4.25’e göre aşırı derece yüksek."

IMF programının diğer "yıkıcı" unsurunu yüksek faiz oranlarının oluşturduğunu savunan Yeldan ve Weisbrot, ABD’de yüzde 2 oran reel faizlerin Türkiye’de yüzde 15’i bulduğuna işaret ettileri.

Yazıda Türkiye’de spekülasyona dayalı bir ekonominin yarattıldığı öne sürülürken şu değerledirmesi yapıldı:

"Türkiye ile AB, olası katılım konusunda görüşmeleri devam ettirken Türk hükümeti son beş yıldaki sürdürülemez ekonomik politikaları gözden geçirmelidir. AB nezdinde kredibilite sağlanacağı umuduyla IMF-destekli politikaları sürdürmek tehlikeli olabilir. İronik olarak bu tür politikalar, Türkiye’nin üyelik şansını yok edebilecek bir ekonomik başarısızlığa yol açabilir."