Metin YÜKSEL

İzmit’in Körfez İlçesi’nde mutlu insanların bir araya gelerek dernek kurduklarını söylediğimde gazetedeki arkadaşlar hemen itiraz etti: ‘Memlekette insanı mutlu edecek ne kaldı da bu adamlar mutlu olsunlar. Bu dernek olsa olsa Mersin’in Mut İlçesi’nden Körfez’e yerleşenlerin kurduğu bir dernektir!’

Mutlu İnsanlar Derneği gerçekten mutlu, küçük bir grup tarafından kurulan bir dernek miydi, yoksa Ardeşenliler, Bayburtlular gibi Mutlular da bir araya gelerek bir hemşeri derneğinin çatısı altında mı buluşmuşlardı? Gittik, yerinde araştırdık! Depremin açtığı yaraları hálá saramamış, petrokimya tesislerinden sızarak havaya karışan zehri her gün soluyan, yoksulluğun kol gezdiği bir ilçede hálá mutlu kalabilen 40 kişi bu mutluluklarını paylaşmak ve mutsuzlara bulaştırmak için dernek kurmuşlardı.

Bakkal, kasap, manav, eczacı, mobilyacı, elektrikçi, oto galerisi sahibi, ev hanımı, işçi, serbest meslek sahibi. Farklı işlerle uğraşan 40 kişi. İzmit’in en sorunlu ilçelerinden Körfez’de bir araya gelip bir dernek kurmuşlar: MUTLUDER. Yani ‘Körfez Mutlu İnsanlar Yardımlaşma Derneği’.

Tebessümleriyle hüzünlü insanları neşelendirmeye çalışıyorlar. Hem kendilerini hem de ilçede yaşayan diğer insanları mutlu edecek organizasyonlar yapıyorlar. Amaçları yaşam mücadelesi altında ezilen insanları mutlu etmek.

Yoksullukla mücadele ediyor, TÜPRAŞ ve PETKİM’in kirlettiği zehirli havayı soluyor, beş yıl önceki depremin yaralarını sarmaya çalışan ilçede insanlara moral vermeye çalışıyorlar.

Kimsesiz çocukların başını okşayıp, defteri kalemi olmayan öğrencilere kırtasiye yardımı yapıyorlar. Güçleri yetmediğinde ise, gülümseyerek etraflarına moral dağıtmaya çalışıyorlar.

HERKES TEDİRGİN

Körfez halkının mutlu olmasını engelleyen sorunlar, diyoruz. Derneğin 38 yaşındaki, İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi mezunu, oto galerisi sahibi Trabzonlu dernek başkanı Yahya Küçük sorunları sıralıyor: ‘İnsanlar mutsuz ve tedirgin. Bir araba lastiği patladığında yürekler ağızlara geliyor. Halk TÜPRAŞ’ta ya da PETKİM’de patlama oldu sanıyor. Evlerinden kaçmaya başlıyorlar. Sürekli saatli bomba üstünde yaşadığını bilmek halkı geriyor, mutsuz yapıyor. Çevre kirliliği yüzünden halkın çoğu çeşitli hastalıklara yakalanmış durumda. İnsanlar bronşit, kanser ve astıma yakalanıyor. Eskiden denizimiz pırıl pırıldı. 20 çeşit balık yetişiyordu. Kimyasal atıklar nedeniyle balık kalmadı. Kiraz ve üzüm bahçelerimiz göz kamaştırıyordu. Şimdi tam bir çevre felaketinin içinde yaşam sürüyoruz. İnsanlar yoksul, başka bir yere gitme şansları da yok. Tüm bunlar Körfez halkını mutsuz ediyor. Tüm olumsuzluklara rağmen dernek olarak hayatta mutluluk verici şeylerin de bulunduğunu ispatlamaya çalışıyoruz.’

KÖRFEZ’İN GÜLERYÜZLÜ BAKKALI

Ali Kemal Dilaver (38)

Ben aslen Sürmeneliyim. Samsun 19 Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi mezunuyum. Evli, iki çocuk babasıyım. Buradaki koşullar nedeniyle insanların yüzleri gülmüyor. Oysa mutlu olmak önemli. Bu yüzden oturduk, ne yapabiliriz dedik. Eczacı İsmet Bey, ‘Mutluluğumuzu paylaşalım, bir dernek kuralım’ dedi. Mutluder, Körfez’deki 250’ye yakın dernekten çok farklı. Depremin yaralarını hálá saramayan, büyük bir çevre kirliliğinin içinde her gün zehir soluyan komşularımız ve çocuklarımız için bir şeyler yapmaya çalışıyoruz. Zor koşullar altında mutlu kalmaya çalışıyoruz. Mutluluğumuzu insanlarla paylaşıyoruz. Böylece ayakta kalmayı başarıyoruz. Mutluder bize yeni sorumluluklar yükledi. Hayata bakışımızı değiştirdi. Paylaşmayı öğretti. İnsanlar için ne yapabiliriz sorusunu hayatımızın birinci gündem maddesi yaptı.

İLÇE DIŞINA ÇIKMAMIŞLAR ŞİMDİ GEZİLERE GİDİYOR

Mutluder’in kurucularının çoğu orta halli, kendi yağlarında kavrulan insanlar. Var olanı, olmayanla paylaşma noktasında birleşmişler. Dernek, halen 10 üniversite öğrencisine burs veriyor. Yoksul ailelere gıda ve giyecek yardımı yapıyor. Şehir dışına geziler düzenliyor. Şimdiye kadar İstanbul, Çanakkale, Kastamonu ve Bursa’yı gezmişler. Gezilere sadece dernek üyeleri değil yıllar önce Doğu’dan Körfez’e göçmüş, ilçe sınırları dışına çıkmamış vatandaşlar da katılıyor. Sürekli göç alan ilçenin en büyük sorunlarını eğitim, çevre ve sağlık diye sıralıyorlar. Derneğin en büyük hedefi ilçeye bağlı köylerin tamamına birer kütüphane açmak.

MUTLUDER’İN FİKİR BABASI

Eczacı İsmet Kandemir (65)

Buraya ilk geldiğimde Körfez 1700 nüfuslu küçük bir beldeydi. 35 senede nüfusu 100 bini aştı. Sorunları da büyüdü. Körfez’deki dev petro-kimya tesislerinin ilçede yaşayanlara verdiği zararlar çok büyük. Baharla birlikte balkonları süsleyen çiçekler sülfürik asit yağmuru nedeniyle sararıp soluyor. İlçe nüfusunun yarısı astım hastası. Kansere yüzlerce kurban verdik. Tesislerdeki arıtma cihazlarını modern hale getirene kadar çok büyük mücadeleler verdik. Beş bin aile hálá geçici konut adı verilen barakalarda yaşadığı için mutluluğa hasret. İnsanın hamuru, çamuru sevgi. Sevgiyi paylaşıyoruz.