Canınızı sıkmasın diye tatlınızı arkadaşınıza verdiğiniz oldu mu? Evet mi? Şempanzeler ve diğer maymunlar da aynı şeyi yapıyor.

Jefffrey Stevens (Minnesota üniversitesi), başkasına yiyecek vererek verilmek istenen ‘sorun yok’ mesajı veya yaklaşımına basit bir açıklama öneriyor: Burada, alıcı-verici ortak bir çıkara sahip, biri yiyecek buluyor diğeri huzur.

Stevens, şempanzeleri (Pan troglodytes) ve maymunları (Saimiri boliviensis) bir mağaraya koydu ve biraz yiyecek verdi. Yanlarına aç bir hemcinsini de koydu. Primatlar aç arkadaşlarına nadiren yiyecek Verdi, ama çalma veya döğüşme olasılığında bile yiyecek paylaşması oldukça sık görüldü.

Araştırmacı, bunun bir ebeveynin çocuğuna susması için oyuncak almasına benzediğini söylüyor: Sürekli musallat olunmaktan kurtulmanın bencilce bir yolu.

Şaşırtıcı biçimde, yiyecekler küçük lokmalar halinde olunca şempanzeler komşularını daha çok rahatsız etti. Bu bir dilencinin sadaka verenin cebini boşaltmaya eğilimli olmasına benziyor olabilir. Stevens stratejik dilenciliğin şuna benzediğini söylüyor: ‘Dört kurabiye alabilir miyim? Olmaz mı? Bir tane olsun bari...’ Çoğu dilencinin yoldan geçenlerden yalnızca bozuk paralarını istediğini biliriz.

Stevens, insanın sergilediği bu cömertliğin, aslında fazla ‘rahatsız edilmeme isteğiyle’ açıklanabileceğini söylüyor. İnsanlarda, daha bahtsız olana yardım isteği var.