|
CİDDİYE almak istemediğimden bugüne dek yazmadım ama, artık şart oldu.
Madem önce Florida'daki G-8, sonra da şehrimizin 28 Haziran'da ağırlayacağı NATO zirvelerine gündem oluşturacak, şu 'Büyük Ortadoğu' projesini işleyeceğim.
İlkin, Washington mahfillerinin 'Ortadoğu' diye vaftiz ettiği yafta yadırgatıyor.
Kabul, öngörülen proje Trakya'dan Irak - Suriye hattına uzanan ve Frenklerin 'Levant' dediği coğrafyanın dışına taştığı için 'Yakındoğu' deyimi yanlış kaçardı.
Ancak, ta Kuzey Afrika'nın Fas ve Moritanya 'Mağrib'inden Asya'nın Paki ve Afgani Hindukuş sınırlarına taştığı için de, yukarıdaki tanımlama eksik kalıyor.
Ama siz 'canım, kadı kızında kusur bulma. Bak 'büyük' terimi kullanılmış' derseniz 'hadi, peki öyle oluversin' diye üstelemem. Fakat dervişin fikri değişmez.
Çünkü, adı açıkça telaffuz edilmese bile 'Büyük Ortadoğu'yla kastedilen şey İslami - Arabi alemin geniş yekpareliğidir ve bana göre de, buradaki 'büyük' kelimesi daha ziyade, o alemin sırtını sıvazlayan bir 'pohpohlama' içermektedir.
* * *
NEYSE, üzerinde durulması gereken ikinci ana noktayı projenin ABD yönetimi tarafından 'piyasaya sürülmesi' oluşturuyor ki, burada derhal şunu sormak gerekir:
'Bayram değil,seyran değil, eniştem beni niye öptü' misali, 'W' rumuzlu George Bush niçin aniden böyle bir 'açılım'a tenezzül buyurmak ihtiyacını duydu ?
Tabii ki, hazret dış politika gemisini bodoslamadan karaya oturttuğu için!
Evet evet, özü oluşturan Filistin konusunda tek inisyatif almadan ve Şaron'lu İsrail'in fütursuzluğuna dur demeden, sırf Taliban ve Saddam'a 'değnek vurmakla' 11 Eylül'ün 'kökünü kazıyabileceğini' sanan Teksaslı kovboy tümden çuvalladı.
Bugün Birleşik Amerika yalnız Arap - İslam dünyası nezdinde değil, en başta Avrupa, hemen tüm yerkürede kendi yakın tarihinin en tecrit dönemini yaşıyor.
Zaten 'Büyük Ortadoğu' projesinin damdan düşüvermesinin ardında, Beyaz Saray kiracısının AB'nin de taraf olacağı bir 'uvertür'ü kullanarak seçime, 'bakın, hiç de öyle müttefiksiz falan değiliz' propagandasıyla gitmek hesabı yatıyor.
* * *
FAKAT kuşkusuz, velev ki imzasında 'W' rumuzu bulunsun, her hangi bir girişim sırf ABD'den geldi diye onu derhal ve tamamen reddetmek abesle iştigal eder.
Zaten, böyle bir dogmatizme düşmeden baktığımız takdirde, yaygın sahada demokrasi yerleştirmekten, hayat seviyesini yükseltmek için kasasına kredi akıtılacak kalkınma bankası kurmaya, Amerikan projesi gerçekten 'büyük' hedefler taşıyor.
Ancak, böyle hedeflere 'ya seyyid, sen büyüksün' pohpohuyla ulaşılmaz.
Önce o 'seyyid'i yani Arapları ikna etmek gerekir ki, işte ilk tepkiler ortada...
* * *
ORTADA ve Arabi alem hem kendi yöneticilerinin koltuk kaygısından; ama hem de bilhassa, ABD'nin, hele hele nefret kazanmış Bush'un empoze ve öncülük edeceği bir tasarıyı o kitlelere benimsetmenin imkansızlığından dolayı, 'mafiş'i çekti.
Kaldı ki, gradosu Teksaslıdan fersah fersah yüksek Demokrat aday John F. Kerry seçilse dahi, yukarıda dediğim gibi, İslam - Arap alemindeki travmatik yarayı irinle besleyen Filistin sorunu çözülmedikçe hiçbir proje 'büyüklüğe' erişemez.
Üstelik, hem Kerry'nin, hem de kısmi Schröder onayına rağmen empoze siyasetler istemeyen AB'nin tasarıyı destekleyeceği asla şimdiden söylenemez. Türkiye'ye gelince, aman o tarafların yakını ve uzağı; 'büyüğü' ve küçüğü kusur kalsın, biz hayırlısıyla öte yakaya bir palamar atalım, gerisini sonra düşünürüz. |
