Irak'ta Cevad Emir Seyid'in inanılmaz öyküsü konuşuluyor. İran-Irak Savaşı'ndan kaçan ve tam 21 yıldır bir hücrede saklanan Seyid, Saddam Hüseyin rejiminin devrilmesinden sonra hayata yeniden ‘‘merhaba’’ dedi. Irak'a Özgürlük Operasyonu'nda Allah'ın Başkan Bush'a yardım ettiğini söyleyen Seyid şimdi kendisine uygun bir eş arıyor.

Irak, İran ile savaşa girmişti, ordudan firarın cezası ölümdü ve Cevad Emir Seyid cepheye gitmeyip gizlenmeye karar verdiğinde henüz 24 yaşındaydı. Kimliğini yaktı, kitaplarını bir un çuvalına doldurdu ve mutfağın altından tünel kazarak hücresine geçti. Tarih 2 Aralık 1981'di. Yaklaşık 90 cm enindeki, 1.5 metre yüksekliğindeki hücresi bundan sonraki 21 yıl onun yuvası olacaktı. Bağdat'ın 90 mil güneydoğusundaki Kerad köyünde yaşayan, ekonomi eğitimli Seyid'in tek krutuluş çaresi bu sığınaktı. Beş hafta önce hücresinden çıktı ve öyküsünü İngiliz Daily Telegraph gazetesine anlattı:

‘‘İlk kez hücreye indiğimde genç bir askerdim. Ordudan firar ettim. Şii bir din adamının da müridiydim. Saddam Hüseyin'in ajanları peşimdeydi. Her ne pahasına olursa olsun yakalanmam talimatı verilmişti ve idam edeceklerdi. Kuzenimle birlikte İran'a kaçma planları yapıyordum. Ancak kuzenim dini inançları nedeniyle idam edilince annemle birlikte bu yeraltı hücresini planladık. Hücrenin beton kapağını mukavvalarla örttük. Annem gizlice yemeğimi getiriyordu. Duvarlarda ayna, çaydanlık, diş fırçası, saati asabileceğim çengeller vardı. Zeminde sol tarafta 7.5 cm çapında bir kuyu açtım, sağ tarafta kitap büyüklüğünde tuvaletim gömülüydü. Geceleri kuyunun üstünü yastığımla kapatıyor, tuvaletin üzerinde de ayaklarımı uzatıp, uyuyordum. Gün ışığı sol üst köşedeki delikten sızıyordu. Kuran okuyor ve radyomdan BBC'nin Arapça dünya haberlerini dinliyordum. 11 Eylül'den sonra Bush teröristlerin avlanacağını söylediğinde Saddam'ın günlerinin sayılı olduğu müjdesini verdim anneme. 9 Nisan'da Bağdat düştükten sonra da temkinliydim ve ortaya çıkmak için ertesi günü bekledim. Bush ile karşılaşırsam ona teşekkür edeceğim ve beni ölümden döndüren iyi bir insan olduğunu söyleyeceğim. Şimdi yaşlı ve çökmüş bir haldeyim, ama bir delikanlı kadar heyecanlıyım ve enerji doluyum. Bağdat'a gitmek ve ekonomi alanında bir iş aramak istiyorum. Saddam döneminin hatırası olarak hücreme dokunmayacağım. Kalsiyum eksikliğinden dökülen, bir kibrit kutusunda sakladığım dişlerimi ve kestiğim sakallarımı koyduğum torbayı aldım. O günlerin hatırası.’’