Selanik... Türkiye'nin çağdaşlaşma vizyonunu çizen Mustafa Kemal'in doğduğu kent.

Asya ile Avrupa'yı birleştiren Büyük İskender'in memleketi Makedonya'nın merkezi. Türkiye'ye Avrupa Birliği üyeliği yolunu açan kararın önümüzdeki yaz Selanik'te toplanacak AB Zirvesi'nde alınması hoş bir tesadüfün de ötesinde bir tür ‘‘işaret’’ bile sayılabilirdi, ama olmadı.

Hürriyet'te yeni bir sayfa açılırken iyimser olalım. 12-13 Aralık'taki Kopenhag Zirvesi'nde üyelik müzakerelerini başlatmak için tarih alamayacağımız kesin gibi. En az bir yıllık ertelemeyi içimize sindirmesek de bu durumla başa çıkmak durumundayız.

TÜRKİYE'YE 1.5 YIL YETER

Normal koşullarda müzakereler başladıktan sonra üyeliğe giden yol üç-dört yıllık bir süreç. Türkiye ise diğer adaylardan daha hızlı koşma avantajına sahip.

Gümrük Birliği ve geniş kapsamlı mevzuat uyumu sayesinde Türkiye'nin AB ile bütünleşme süreci çoktan başladı. Başka aday ülkelerin beş yılda koştukları mesafeyi Türkiye bir buçuk yılda alabilir. Biz bütün bu hazırlıkları babamızın hayrına yapmadık. Siyasi kıstaslarda da gereken adımlar atılınca karşı tarafın elinde Türkiye'yi dışlayacak geçerli neden kalmıyor.

Müzakereler 2003'te başlasa, bunu üç-dört yıla yaymak mümkün olabilirdi. Ancak yukarıda çizdiğim çerçevede 2005 de Türkiye için zorlayıcı bir tarih değil. 2007'nin Türkiye'nin AB ile Katılım Anlaşması'nın imzalandığı yıl olması kimseyi şaşırtmamalı.

2009 yılında Avrupa Parlamentosu için üye ülkelerde seçimler yapılacak. Türkiye'nin AB üyeliğinin 2009 Avrupa Parlamentosu seçimlerine katılabileceğimiz şekilde kurgulanması hiç uzak bir ihtimal değil.

ORTAK AKILDA ZORLUK

Türkiye konusunda AB hayli beceriksiz davranıyor. TBMM'nin ‘‘3 Ağustos Devrimi’’ ile siyasi kıstaslara uyum için aldığı kararların gerçek olduğunu daha hálá kavrayamadılar. Türkiye için köşe taşlarını hangi tarihlere koyacaklarında zorlanıyorlar. Açıkçası AB fevkalade dağınık bir görüntü veriyor. Korkmamız gereken tek şey bu! Bu kadar dağınıklık içinde Türkiye konusunda ortak akıl üretmede zorlanabilirler.

Bize gelince, 57'nci hükümet, Türkiye'yi 12 Aralık'ta ‘‘ya hep ya hiç’’e kilitleyerek iyi etmedi. Şimdi artık kendimizi bağladığımız zinciri gevşetme zamanı. Geleceğin Büyük Avrupası'nda Türkiye'ye mutlaka yer açılacak. Kıtaları birleştiren Büyük İskender, Gordion'un düğümünü Ankara'da çözmüştü. Belki bu da yeterli bir ‘‘işaret’’ tir! Türkiye'nin AB içinde olup olmaması AB'nin geleceği açısından en zor, fakat en belirleyici karar olacak.