Başbakan Cumhurbaşkanı'nca TBMM üyeleri arasından atanır

ANAYASA'ya göre Cumhurbaşkanı, istediği herhangi bir milletvekilini hükümeti kurmakla görevlendirebiliyor. Ancak siyasi tarihe bakıldığında Cumhurbaşkanları genelde hükümeti kurma görevini teamüle uyarak, seçimlerden 1'inci çıkan partinin genel başkanına verdiler.

Bu teamül 54. Refahyol Hükümeti döneminde de değişmedi. RP ile DYP arasında 28 Haziran 1996'da dönüşümlü iki yıllık başbakanlık biçiminde, koalisyon kuruldu. İlk Başbakanlığı RP Lideri Necmettin Erbakan yaparken DYP Lideri Tansu Çiller, Başbakan Yardımcılığı ve Dışişleri Bakanlığı görevinde bulundu.

18 Haziran 1997'de Başbakanlık devri konusunda çetin pazarlıklara girişen hükümet ortakları Çiller ile Erbakan, BBP'nin Refahyol'a dışardan desteği ile Başbakanlık koltuğunun DYP'ye geçeceğini ortak toplantıda açıkladılar. Erbakan da 54. hükümetinin istifa mektubunu Cumhurbaşkanı Demirel'e sundu. Ayrıca, RP, DYP ve BBP liderlerinin imzalarını taşıyan, Çiller başbakanlığında kurulacak hükümeti üç partinin de destekleyeceği taahhüdünü sundu. Başbakan Erbakan, üç partinin Meclis'te çoğunluğa sahip olduğunu söyleyerek, Cumhurbaşkanı'ndan başbakanlığı Çiller'e vermesini istedi. Demirel ise ‘‘Bana hükümet empoze edemezsiniz. Deklarasyon, görevlendirme için Anayasal gerekçe değil’’ dedi.

Erbakan'ın bşbakanlıktan istifasından sonra Demirel, tüm liderlerle görüştü. Tümü, görevin ya ANAP Lideri Mesut Yılmaz'a verilmesini ya da üçüncü kişinin başkanlığında geniş tabanlı bir hükümet kurulmasını istediler. Demirel, 55'inci Türkiye Cumhuriyeti hükümetinin kurulması görevini Yılmaz'a verdi.