"Tiyatro oyunlarını film gibi sahneledim. Filmleri de sanki tiyatroymuş gibi çevirdim" diyen Fassbinder ya yazdığı senaryoları daha sonra sahneye uyarlamış, ya da önce oyun olarak yazıp sahnelediği oyunları daha sonra sinemaya uyarlamıştı.
1968'de kaleme aldığı Kerhaneci (Katzelmacher) Fassbinder'in ilk oyunu.
Fassbinder, birlikte çalışmak zorunda kalan bir Türk ve bir Yunan işçiyi merkezine koyduğu bu oyunda, toplumda önyargı mekanizmasının nasıl işlediğini anlatıyor. Oyunun orijinal ismi olan Katzelmacher de Bavyera bölgesinde İtalyanlar için kullanılan ve aşağılama içeren bir sözcük.
Fassbinder'in 1969 tarihli Kahvehane (Das Kaffeehaus) adlı oyunu bir Goldoni uyarlaması. Oyun ilk olarak bir anti tiyatro ekibi tarafından 1969 yılında Bremen Tiyatrosu'nda sahnelendi. Goldoni'nin, kumar tutkusunun esiri olmuş bir Venedikli tüccarın odak noktasını oluşturduğu komedisi, Fassbinder'in elinde trajik bir farsa dönüştü.
Korku Ruhu Kemirir (Angst essen Seele auf) ise Fassbinder'in yapıtları arasında yalın keskinliği ve duygusallığıyla ön plana çıkıyor. Eleştirmenler tarafından "masalsı öğeler taşıyan naif bir sosyo-drama" olarak nitelendirilen bu eser, toplumun dışladığı, ezdiği kişilerden yaşlı bir temizlikçi kadınla, genç bir Faslı işçi arasındaki ilişkiyi ele alıyor.
