Ana-babalar genellikle kitap okurken çocuklarını kitabı gözlerine çok yaklaştırmamaları yönünde uyarırlar. Gelgelelim miyop söz konusu olunca, bunda kitaplar ve bilgisayar ekranları denli, çocukların ne yedikleri de önemli bir rol oynuyor.

Ekmek ve tahıl gibi bol miktarda arıtılmış nişasta içeren besinler ensülin düzeylerinin artmasına neden oluyor. Kolorado Eyalet Üniversitesi uzmanı Loren Cordain ve Sydney Üniversitesi beslenme uzmanı Jennie Brand Miller önderliğindeki bir ekibe göre, söz konusu artış gözbebeğinin gelişimini etkileyerek normalden uzun olmasına ve dolayısıyla miyoba yol açıyor.

Bu kuram son 200 yıldır gelişmiş ülkelerde miyop hastalığının neden çarpıcı bir artış gösterdiğine ışık tutabilir.

Araştırmacılar, günümüzün işlenmiş ekmek ve tahıllarındaki nişastanın çok daha sindirildiğine, bu hızlı sürecin bir sonucu olarak pankreasın çok daha fazla insülin salgıladığına, yüksek insülinin de insülin benzeri protein-3 düzeylerinde bir düşüşe neden olduğuna dikkat çekiyor.

Bu da, gözbebeğinin uzaması ve mercek gelişimi arasında bir eşgüdüm sağlayan incelikli süreci etkiliyor. Gözbebeğinin aşırı uzaması durumunda, mercek artık yeterince yassılaşamadığından ağtabaka üzerindeki bir imgeye odaklanamıyor.

Kurama destek

Kuram şimdiden birtakım kanıtlarla destekleniyor. Inuit ve Pasifik Adaları’nda geçen yüzyılda görülen miyop olayları %1’in altında iken, bunun şimdi %50’lere ulaştığı görülüyor.

Bu oranın ‘bir çırpıda’ yükselmesi genellikle eğitimin zorunlu tutulmasıyla okur-yazar oranının artmasına bağlanıyordu. Ancak okumanın bunda belli bir payı olsa bile, miyop olaylarına Batılı yaşam biçjmlerini benimseyen ama beslenme alışkanlıklarını değiştirmeyen toplumlarda çok daha az rastlanmakta. Buna karşılık, hem batılı yaşam biçimlerini benimseyen hem de ekmek vb yi bol yemeye başlayan toplumlarda ise miyopluk neredeyse batı ülkeleri düzeylerine yükseldi.