Avrupa’ya Afrika’dan göç eden ilk modern insanlar, gittikleri yerlerde yaşayanları yok etmediler, onlarla iyi geçindiler ve samimiyet kurdular.

İlk insanların ataları Afrika’dan dünyaya yayıldıkları zaman, gittikleri yerlerde yaşamakta olanları ne ortadan kaldırdılar ne de yerlerinden etttiler. Yeni bir araştırma, Afrika’dan göç edenlerin Avrupa’ya kendilerinden önce gelmiş olanlarla karıştıklarını söylüyor.

Birçok antropolog, düşük kaşlı Homo Erectusların ilk olarak Afrika’da ortaya çıktıklarını ve 1.7 milyon yıl önce buradan Avrasya’ya yayıldıklarını düşünüyor. Anatomik olarak modern insanlar da ilk Afrika’da gelişmeye başladı ve 100 bin yıl önce de Avrasya’ya göç etti. Peki bundan sonra ne oldu?

6 bin gen

Birçok genetik uzmanı, Homo erectuslardan evrimleşen toplulukların sömürgeciler tarafından yerlerinden edildiğini öne sürüyor.

Ancak bir diğer grup bilim adamı, sonradan gelenlerin topluluklarla karıştığı ve bunun sonucunda anatomik ve genetik özelliklerin korunduğu görüşünde.

Washington Üniversitesi’nden Alan Templeton, günümüz insanlarının DNA kanıtlarına dayanarak ikinci görüşle aynı fikirde olduğunu belirtiyor. Templeton, genom çevresine dağılmış 10 farklı genetik belirleyici üzerine istatiksel bir analiz hazırladı. DNA örnekleri dünyanın farklı yerlerinden 6 bin insandan toplandı.

Templeton’ın ‘‘Genetik benzerliklerin içiçe geçmesi’’ adlı yönteminde, genetik açıdan benzer insanlar bir grupta toplanıyor. Daha sonra, bu insanların geldikleri bölgelerin coğrafi farklılıkları inceleniyor.

Templeton’ın sonuçlarına göre, Afrika’dan gelen modern topluluk diğer grupları yok etmedi. Tam tersine Homo erectuslardan sonra Afrika’dan yayılan en az 2 büyük göç dalgası, yerlileri ortadan kaldırdı.

840 bin - 420 bin yılları arasında gerçekleşen ilk büyük dalga göç, taşçılıkla uğraşan Acheulan kültürünün Avrasya’nın içlerine yayılmasını sağladı. 115 bin - 80 bin yılları arasındaki ikinci dalgaysa yuvarlak kafataslarının, küçük kaş çıkıntılarının ve dikey alınların oluşturduğu modern anatomik özellikleri taşıdı.

Templeton, ayrıca, Afrika ve Avrasya arasında 600 bin yıl önce genetik bir karışımın meydana geldiğini öne sürüyor: ‘‘Tamamı olmasa da bugünkü genetik mirasımızın büyük bir kısmı Afrika’ya uzanıyor. İnsanlığın tek bir türden türediğini garanti eden yeterli genetik değişim var.’’

Michigan Üniversitesi’nden antropolog David Wolpoff, bu görüşe katılarak, ‘‘Asıl nokta şu: Daha sonra gerçekleşen yayılmalar öncekileri dünyadan silmedi. Bu sonuç ‘‘yerlerine geçme’’ savlarını çürütüyor.’’ diyor.

Öte yandan, Hawaii Üniversitesi’nde genetik uzmanı Rebecca Cann, ‘‘yerlerine geçme’’ teorisini desteklemeye devam ediyor. Yani sonradan gelenler yerlileri temizleyerek yerlerini aldılar.. Ancak bu tezin temelleri giderek çürüyor.


Roma İmparatorluğu’nu soğuyan

havalar mı çökertti?



Roma İmparatorluğu’nun çöküşünü kötü havalar tetiklemiş olabilir. Vizigotlar ve öteki kuzeyli barbarların 5.yüzyılda güneydeki Roma topraklarına doğru yol almalarının nedeni, belki de, soğuk ve hasatların düşük olmasıydı.

Güneş lekesinin küçülmesi Güneş’in gücünü yitirdiğinin bir belirtisi olup, dünya üzerinde ısının yaklaşık yarım derece azalmasına neden olur. Meteoroloji uzmanı Kevin Pang tarihsel kayıtlarda güneş lekeleriyle ilgili belirgin boşluklar olduğunu fark etti. Güneş lekelerinin tam da Roma İmparatorluğu’nun yıkılış dönemine rastladığına dikkat çeken Pang, kayıtlardaki boşlukların ağaç halkalarında yüksek düzeylerde karbon-14 içerdiği döneme de rastladığını ve bunun güneşteki etkinliğin azaldığı yönünde bir gösterge olduğunu dile getirdi.

Barbarlar gelince

Pang bunun sonucunda meydana gelen iklim değişikliğinin Romalıların Avrupa’daki üstünlüklerini dolaylı olarak etkilemiş olabileceğine parmak basarak,’Kuzey enlemlerinde yarım derecelik bir soğuma, ürünlerin gelişme mevsimini kısaltarak hasatın düşük olmasına yol açabilir,’ diyor.

Barbarların güneye, Roma İmparatorluğu topraklarına gitmelerinde bunun bir payı olabilir.

Öte yandan, bir süre önce yayınlanan bir başka araştırmaya göre, bu bölgedeki soğuma sanıldığından çok daha fazla olabilir. Güneşin gücünü yitirmesinin yarattığı etkilerle ilgili olarak, Goddard Uzay Uçuş Merkezi’nde yapılan araştırma, küresel sıcaklıklarda yalnızca yarım derecelik bir düşüşe karşın, yöresel soğumanın çok daha fazla olacağını ortaya koyuyor.

New York Üniversitesi yerbilim uzmanlarından Michael Rampino da görüşü mantıklı bulduğunu belirterek, ‘Iklimde bir değişiklik oluyorsa, bu değişiklik kuşkusuz dünya üzerinde olup bitenleri de etkiliyordur,’ diyor.