1990’da yüzde 34.1 olarak belirlenen kadınların işgücüne katılım oranı, bu yıl yüzde 25.1’e indi. Erkeklerin işgücüne katılım oranı ise aynı dönemde yüzde 79.7’den 71.2’ye geriledi.
Kadınların istihdama katılımı, kent ve kırsal yerleşim alanlarına göre de farklılık gösteriyor.
Kentlerdeki kadınların 2001’de işgücüne katılım oranı yüzde 16.4 iken, bu oran kırsal kesimde yüzde 39.5 seviyesinde.
Erkeklerin işgücüne katılımı ise hem kentlerde, hem de kırsal bölgelerde kadınlardan fazla. 2001 yılında kentlerde erkeklerin işgücüne katılma oranı yüzde 69.3 olurken, kırsal bölgelerde yüzde 74.5’i buldu.
YÜZDE 65’İ ‘‘ÜCRETSİZ AİLE İŞÇİSİ’’
İşgücüne katılan kadınların yüzde 65’i ‘‘ücretsiz aile işçisi’’, yüzde 25’i ücretli veya yevmiyeli olarak çalışırken, yüzde 9’u kendi hesabına ticari faaliyette bulunuyor. Kadınların yüzde 1’i ise işveren statüsünde yer alıyor.
Kadınlar ücretlendirmede de erkeklere göre daha şanssız. El becerisi gerektiren işler genellikle ‘‘kadın işi’’ olarak kabul görüldüğü için, bu tür üretime dayalı yerlerde çalışanlara vasıfsız işçi gibi davranılıyor ve erkeklere oranla yaklaşık yüzde 30 daha az ücret ödeniyor.
