Sivrisinekler, en çok cinsellik hormonu (pheromone) yüksek olanları, yüksek sesle ve el kol hareketi yaparak konuşanları, kanında kolesterolü ve B vitamini yüksek olanları algılayıp saldırıyor.

Sivrisinekler, bilinenin aksine insan kanını beslenmek için emmiyor. Bitkilerin özsuları ile beslenen sivrisinekler, emdikleri kanla yumurtalarını besliyor.Isırma organı olmayan dişi sivrisinekler, proboscis adı verilen hortumuyla deri altına girip, kanı çekmeden önce pıhtılaşmayı önleyen özel bir madde zerk ediyor. Bu madde birçok kişide alerjik reaksiyona neden olup kaşındırırken, ısırılma hissi uyandırıyor. Dişi sivrisinek, erkek sivrisinekler gibi çeşitli bitkilerin özsularıyla besleniyor.

Bazı cins sivrisinekler, sıfır (0) grubu kan taşıyanları özellikle seçiyor. Bu nedenle de aynı yatakta yatan 2 kişiden biri sivrisineklerden şikayetçi olurken, diğeri rahatça uyuyabiliyor.

Dünyada 2500'e yakın çeşidi bulunan sivrisinekler, saniyede 450-600 kez kanat çırpıp, en çok 15 kilometre mesafeye kadar uçabiliyor. Uzaktan algılayabilme özelliğiyle kurbanının kendisine uygun olup olmadığını 15 metre mesafeden seçebiliyor. Minik canavarlar, tropik bölgelerde sıtma, malarya, sarı humma gibi öldürücü hastalıkları bulaştırıyor.